Przepis na Chleb

Chleb po wypieku

I

Zakwas: 4-6 łyżek mąki żytniej (można dodać pół łyżki cukru, by szybciej i
lepiej rosło) rozmieszać z kefirem albo jogurtem albo zsiadłym mlekiem albo
wodą, aby uzyskać konsystencję gęstej śmietany (zatem płynu powinno być
odpowiednio, ale nie za dużo). Postawić w ciepłym miejscu (może być na
oknie, ale niekoniecznie na słońcu). Po dwóch dniach zakwas powinien mieć
ładny zapach delikatnego kwasu.

II

Wówczas przystępujemy do wyrabiania ciasta chlebowego. Wymieszać kilo
mąki żytniej (może być żytnia razowa), garść otrąb, płatki owsiane, płatki
jęczmienne, sezam, siemię lniane, nasiona dyni i nasiona słonecznika (składniki
te poza mąką żytnią/ żytnią razową można zamieniać, wymieniać lub dodawać
oraz zmniejszać lub zwiększać ich ilość).
Dodać łyżeczkę soli, nasz zakwas oraz wodę (najlepsza gazowana) o
temperaturze pokojowej. Płynu dodawać stopniowo, aby ciasto chlebowe miało
konsystencję gęstego materiału na ciasta (na przykład ciasta na pizzę).

Zakwasu można sobie ująć (od zrobionego ciasta chlebowego) i zostawić na
następne pieczenie chleba. Zakwas może być w lodówce do dwóch tygodni.

Po wymieszaniu odczekać 10 minut, by ciasto chlebowe spulchniało, a
następnie włożyć w formy do pieczenia do 3⁄4 wysokości (warto by pojemniki te
wysmarowane były uprzednio tłuszczem, tj.: smalcem, olejem).
Ciasto w formach rosnąć powinno 10- 12 godzin.

III

Po tym czasie (nawet jeśli ciasto nie wyrosło nazbyt obficie) formy z ciastem
chlebowym włożyć do piekarnika na godzinę w temperaturze 180 stopni z
termoobiegiem (bez termoobiegu temperatura powinna być wyższa 190- 200
stopni). Koniecznie to wszystko włożyć do piecyka już rozgrzanego!
Uważnie obserwować. Po upływie godziny wyjąć i odstawić do ostudzenia.
Można wyjąć z formy chleb zaraz po wyłączeniu piekarnika. Wówczas lepiej
stygnie!

IV

Pozostaje nam jedynie cieszyć się z pysznego chleba albo próbować upiec go
ponownie, jeśli czujemy, że możemy zrobić to lepiej. W przepisie powyższym
brak perfekcyjnie dokładnych wskazówek. Brak ów jest konieczny, gdyż każdy
przykład pieczenia chleba jest różny, a i różni biorą się za niego kucharze.
Każdy zatem może dołożyć brakujących składników albo ująć tych, które są w
nadmiarze. Można także kierując się wyczuciem lub własnym instynktem
zrobić coś akurat tak, nie inaczej. Takie właśnie zachowania czynią, że każdy
chleb jest niepowtarzalny, każdy jest inny i każdy jest niezwykły.